Mayhem Pt.III

“...One ring to bring them all and in the darkness bind them”
ή στην γλώσσα των Orks: “...Ash nazg durbabatuluk agh burzum ishi krimpatul”

[Αυτό, για όσους είχαν απορία σχετικά με την γλώσσα προέλευσης του ονόματος “Burzum”]

Varg Qisling Larssøn Vikernes / Count Grishnackh / Burzum…

Ο Varg Vikernes γεννήθηκε το 1973 στο Bergen της Νορβηγίας με το όνομα Kristian Vikernes, σχετικά νωρίς όμως αντιλήφθηκε ότι το όνομα Κρίστιαν είναι καθαρά χριστιανικό και χωρίς καμία χρονοτριβή το άλλαξε και επισήμως σε Varg.

Ο Varg, υπήρξε μπασίστας των Mayhem για ένα σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα ενώ παράλληλα διατηρούσε και ένα προσωπικό μουσικό project, τους Burzum, όπου παρουσίαζε μια μίξη black metal και ambient, με σκοπό την μεταφορά της ψυχής του ακροατή σε “μακρινούς και σκοτεινούς κόσμους”. Η συμμετοχή του στους Mayhem προέκυψε μετά την αποχώρηση του τρομαγμένου από τα γεγονότα (αυτοκτονία Dead) Necrobutcher και ήταν περισσότερο ένας session μουσικός, παρά μόνιμο μέλος. Παρόλα αυτά, η επιτυχία του προσωπικού του σχήματος είχε δημιουργήσει αντιπαραθέσεις με τον μέχρι τότε ηγέτη της μπάντας, Euronymous. Οι αντιπαραθέσεις αυτές οξύνθηκαν, όταν την διανομή ενός δίσκου των Burzum ανέλαβε η εταιρία του Euronymous, η οποία δεν είχε σπουδαία οικονομική επιφάνεια, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να πληρώσει στον Varg το μερίδιο του από τα κέρδη. Το πρόβλημα πάντως δεν ήταν τα χρήματα. Με αφορμή την δημοσιοποίηση των φωτογραφιών από την αυτοκτονία του Dead, ο Varg άρχισε να υποπτεύεται ότι ο “αρρωστημένος” Euronymous σκόπευε να σκοτώσει και εκείνον προκειμένου να βάλει και τις δικές του φωτογραφίες στο εξώφυλλο κάποιου επερχόμενου δίσκου των Mayhem. Για την ακρίβεια, ο ίδιος ο Varg ισχυρίζεται ότι είχε κρυφακούσει τον Euronymous να καταστρώνει τα σχέδια της δολοφονίας του, σύμφωνα με τα οποία θα τον έδενε και θα τον βασάνιζε μέχρι θανάτου, βιντεοσκοπώντας τα πάντα.

Θορυβημένος από τα όσα άκουσε(;), ο Varg, αποφάσισε να “ηρεμήσει” την κατάσταση και έτσι επισκέφθηκε τον Euronymous στις 3 το πρωί στο σπίτι του στο Όσλο, έχοντας πρώτα κάνει ένα ταξίδι μερικών ωρών από το Bergen όπου και κατοικούσε. Έπεισε τον Euronymous να τον βάλει στο σπίτι του, ισχυριζόμενος ότι θα υπέγραφε το νέο του συμβόλαιο, και εκεί, σε μια μάλλον άνιση μάχη, μαχαίρωσε αρχικά 22 φορές τον Euronymous, κυρίως στην πλάτη και στον λαιμό, και αφού το κάθαρμα δεν πέθαινε με τίποτα, κάρφωσε το μαχαίρι στο κρανίο του παλιόφιλου του. Στη συνέχεια επέστρεψε ήρεμος στο σπίτι του, στο Bergen και έπεσε για ύπνο.. Όταν αργότερα τον συνέλαβαν, ισχυρίστηκε ότι βρίσκονταν σε αυτοάμυνα, αφού ο Euronymous αργά ή γρήγορα θα επιχειρούσε να σκοτώσει εκείνον...

Τα επιχειρήματα του φυσικά δεν έπεισαν κανέναν, και ο Varg καταδικάστηκε με την μέγιστη ποινή στην Νορβηγία, η οποία είναι 21 χρόνια φυλάκισης τα οποία μετατρέπονται σε 12 με επίδειξη καλής συμπεριφοράς. Τέτοια καλή συμπεριφορά πάντως ο Varg δεν επέδειξε ποτέ, έτσι η αποφυλάκιση του έχει πάρει παράταση τουλάχιστον μέχρι το 2008.

Αυτή όμως δεν ήταν η πρώτη φορά που ο Varg απασχολούσε την Νορβηγική δικαιοσύνη. Το 1992 κρίθηκε ένοχος για το κάψιμο 5 εκκλησιών και το θάνατο ενός πυροσβέστη, ενώ μεταξύ των εκκλησιών που κάηκαν ήταν και αυτή του Fantoft, μιας ξύλινης εκκλησίας του 12ου αιώνα η οποία και αποτελούσε αρχιτεκτονικό θησαυρό για την Νορβηγία. Λίγο αργότερα την έκανε εξώφυλλο σε δίσκο. Καμένη φυσικά…(E.P. Aske 1992)

Για την συμπεριφορά του αυτή ο Varg κατηγορήθηκε ως σατανιστής, χαρακτηρισμό που ο ίδιος απέρριψε, αφού όπως είπε, ο σατανισμός είναι απλά η άλλη πλευρά του χριστιανισμού. Επιπρόσθετα, δήλωσε λάτρης του παγανισμού, τον οποίο και κατονόμασε ως την θρησκεία των πολιτισμένων ευρωπαίων, αντίθετα με τις ασιατικές θρησκείες του ιουδαίο-χριστιανισμού και του Ισλάμ τις οποίες χαρακτήρισε ως ασθένειες του νου και του πνεύματος και συνέκρινε με την πανούκλα.

Ο Varg επίσης κατηγορήθηκε και ως εθνικιστής/φυλετιστής ενώ και ο ίδιος ποτέ δεν αρνήθηκε την πίστη του στην ανωτερότητα της λευκής ευρωπαϊκής φυλής. Για την δολοφονία του “αδελφού” Νορβηγού Euronymous, δήλωσε ότι δεν είχε νορβηγικά χαρακτηριστικά για να τον αντιμετωπίσει ως ίσο και να τον λυπηθεί, παρά θύμιζε μογγόλο. Ενώ πάρα πολλοί συνέδεσαν την δολοφονία του Euronymous και με τις ομοφυλοφιλικές του τάσεις, οι οποίες ήταν απεχθείς στον Varg. Όσο για τις πολιτικές του πεποιθήσεις δήλωσε ότι ουδεμία σχέση έχει με τον ναζισμό καθώς δεν είναι ούτε σοσιαλιστής ούτε υλιστής, ενώ ως πολίτευμα πιστεύει μόνο στην αρχαία Νορβηγική δημοκρατία…

Ο Varg σήμερα διατηρεί την προσωπική του ιστοσελίδα μέσα από την φυλακή ενώ έχει εκδώσει και 2 δίσκους από εκεί. Στην σελίδα του αυτή μπορεί να βρει κανείς μια σοκαριστικά αναλυτική περιγραφή της δολοφονίας του Euronymous. Πρόσφατα πάντως μέσα από την ίδια ιστοσελίδα δήλωσε ότι δεν είναι τόσο κακός άνθρωπος όσο ο κόσμος πιστεύει και ότι σκοπεύει βγαίνοντας από την φυλακή, να κατοικήσει στα Νορβηγικά δάση, μακριά από την δημοσιότητα και τον σάπιο πολιτισμό και κοντά στους αρχαίους νορβηγούς θεούς...

No other comment...

Mayhem Pt. II

Euronymous (Øystein Aarseth, 1968-1993)

Συνεχίζοντας με το δεύτερο μέρος του αφιερώματος μας στους Mayhem, θα ασχοληθούμε με τον Euronymous. Μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα που υπήρξε σημαιοφόρος της Black Metal σκηνής μέχρι και τις αρχές τις δεκαετίας του 90 και ήταν πρόθυμος να κάνει κυριολεκτικά τα πάντα προκειμένου να διατηρήσει αυτόν τον ρόλο.

Ο Euronymous, ήταν ο κιθαρίστας και φυσικός ηγέτης της μπάντας. Ο άνθρωπος που την δημιούργησε καθώς και ένας εκ των πρωτεργατών ολόκληρης της Νορβηγικής Black Metal σκηνής. Η προσωπικότητα του ήταν και εξακολουθεί να είναι 100% αμφιλεγόμενη. Ένας έντονος χαρακτήρας με πολλές συμπάθειες και αντιπάθειες ακόμα και μέσα στο ίδιο του συγκρότημα (κυρίως εκεί) για τον οποίο κανείς δεν ήταν σίγουρος αν πίστευε όλα όσα έκανε και έλεγε, ή αν απλά ήταν για αυτόν ο τρόπος για να διαφημίζει το συγκρότημα του αλλά και την εταιρία διανομής δίσκων που είχε δημιουργήσει.

Ο Euronymous δήλωνε πάντα και παντού ότι πίστευε στον σατανισμό και έκανε ότι μπορούσε για να το επιδεικνύει. Είχε δηλώσει ότι οτιδήποτε προσβάλει τον Χριστιανισμό είναι επιθυμητό, ενώ ισχυρίζονταν ότι πράξεις όπως η νεκροφιλία, η νεκροφαγία, ο σοδομισμός, η ομοφυλοφιλία, δεν του ήταν άγνωστες, σοκάροντας συνεχώς την κοινή γνώμη. Παρόλα αυτά οι φήμες συγκλίνουν προς επιβεβαίωση μονάχα του μέρους εκείνου που αφορά τις ομοφυλοφιλικές του πράξεις.

Η ίσως σπουδαιότερη στιγμή της ζωής του Euronymous ήταν όταν και σκόνταψε στο νεκρό κορμί του Dead. Πρώτη του αντίδραση ήταν να φωτογραφίσει το συμβάν, ενώ μάλιστα βελτίωσε το ντεκόρ, όπως ο ίδιος παραδέχτηκε αργότερα, τοποθετώντας το όπλο και το μαχαίρι σε εμφανή σημεία, προκειμένου να είναι οι φωτογραφίες περισσότερο σοκαριστικές. Μια από αυτές τις φωτογραφίες μάλιστα κόσμησε το εξώφυλλο ενός από τους επόμενους δίσκους των Mayhem (Dawn of the Black Hearts). Τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος ισχυρίστηκαν ότι ο Euronymous κατασκεύασε φυλαχτά από κομμάτια του κρανίου του Dead τα οποία και έστειλε ως δώρο σε μέλη άλλων συγκροτημάτων κρατώντας και ένα για τον εαυτό του, το οποίο και κλάπηκε αργότερα, ενώ η φήμη ότι έφαγε κομμάτια από το μυαλό του Dead, καταρρίφθηκε, καθώς ο ίδιος σε ερώτηση δημοσιογράφων επί του θέματος απάντησε ότι ναι μεν το σκέφτηκε, αλλά δεν το έπραξε ποτέ.. Όταν τέλος ζητήθηκε η γνώμη του σχετικά με την αυτοκτονία του Dead, απάντησε ότι ήταν αποτέλεσμα της απογοήτευσης του Σουηδού, σχετικά με την κακή πορεία που είχε αρχίσει και έπαιρνε η παγκόσμια Black Metal σκηνή.. Ότι να ναι δηλαδή…

Εν τέλει, αν το πάρει κανείς συνολικά, κάθε πράξη του Euronymous είχε μια ξεκάθαρη black-metal-hero υπογραφή, σε τέτοιο βαθμό υπερβολής μάλιστα, που εμένα προσωπικά δεν με έπεισε ποτέ.

Αυτός πάντως που όχι μόνο δεν πείθονταν από τη στάση του Euronymous, αλλά τον αντιπαθούσε σε τέτοιο βαθμό που στις 10 Αυγούστου του 1993 τον σκότωσε με 23 μαχαιριές, 2 στο κεφάλι, 5 στο λαιμό και 16 στην πλάτη, ήταν ένα άλλο μέλος του συγκροτήματος, ο Varg Vikernes, ο για τους φίλους γνωστός και ως Count Grishnackh ή Burzum, η απόλυτη περσόνα με την οποία και θα κλείσω αύριο την τριλογία/αφιέρωμα στους Mayhem.

Mayhem - Pt.I

Πολλά έχουν ακουστεί για τα μέλη των metal συγκροτημάτων και δη για τα μέλη των black metal συγκροτημάτων όσον αφορά τις σκοτεινές και δαιμονικές σκέψεις και πράξεις τους, πιστέψτε με όμως, μετά από αυτό το μίνι αφιέρωμα στα μέλη του συγκροτήματος των Mayhem, οτιδήποτε θα ακούτε από εδώ και πέρα θα σας φαίνεται σχεδόν παιδικό ή και αστείο.

Τρείς οι μεγάλες περσόνες του γκρούπ, τρία θα είναι και τα μέρη του αφιερώματος μας. Dead-Euronymous-Count Grishnackh [για τους φίλους Burzum ή Varg Vikernes]. Παλαβιάρηδες; Διεστραμμένοι; Βαριά ψυχικά άρρωστοι; Σχιζοφρενείς; Μανιοκαταθλιπτικοί; Δαιμονισμένοι; Ποιός ξέρει...

O Dead

Σε αυτό το πρώτο μέρος θα ασχοληθούμε με τον Dead (Per Yngve Ohlin), τον άνθρωπο που έκανε τα φωνητικά για τους Mayhem.

Ο Dead ήταν το αλλόκοτο, θλιμμένο παιδί της μπάντας. Γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1969 στη Σουηδία και ουσιαστικά ήταν το μοναδικό μέλος του συγκροτήματος που δεν ήταν από την Νορβηγία. Ήταν ένας εσωστρεφής και ήπιος χαρακτήρας, αρκετά συμπαθής στα υπόλοιπα μέλη του γκρουπ, τα οποία πάντα έβρισκαν, τόσο ενδιαφέρουσες όσο και αλλόκοτες τις συζητήσεις μαζί του.

Μέσα σε όλα αυτά τα νορμάλ πράγματα όμως, ο Dead είχε και μια ιδιαίτερη μανία με τον θάνατο.. Έθαβε τα ρούχα του στο χώμα μετά από κάθε συναυλία και τα ξέθαβε μονάχα λίγη ώρα πριν από την επόμενη, αφού όπως έλεγε ήθελε να φοράει τα ρούχα ενός νεκρού. Επίσης, διατηρούσε μέσα σε πλαστική σακούλα ένα νεκρό κοράκι που είχε βρει στο δρόμο και συχνά πυκνά μύριζε την σακούλα για να οσμίζεται το θάνατο. Ήταν από τους τύπους εκείνους που πρωτοχρησιμοποίησαν το περιβόητο σήμερα Corpse Paint, το μακιγιάζ εκείνο που χρησιμοποιούν οι Black Metalers για να παίρνουν την όψη νεκρού. Η μόνη διαφορά ήταν ότι ο Dead το έκανε εκ πεποιθήσεως και γιατί έτσι ένοιωθε πιο κοντά στην πραγματική του φύση. Θεωρούσε ότι ήταν ένα πλάσμα προερχόμενο από άλλο κόσμο και η παρουσία του σε αυτόν εδώ του ήταν δυσάρεστη.

Κατά τη διάρκεια αρκετών συναυλιών έκοβε τα χέρια του με μαχαίρια ή κομμάτια γυαλιού, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που μια φορά βρέθηκε στο νοσοκομείο αιμορραγώντας θανάσιμα. Άλλο ένα περιστατικό από τη ζωή του έχει να κάνει με ένα σόου που σχεδίαζε το συγκρότημα, σύμφωνα με το οποίο κατά τη διάρκεια μιας συναυλίας ο Dead θα έβγαινε μέσα από ένα φέρετρο. Το πρόβλημα προέκυψε όταν ο Dead ανακάλυψε το φέρετρο στα παρασκήνια, μπήκε μέσα και δεν έλεγε να βγει προκειμένου να αρχίσει η συναυλία.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, ο ανεπίσημος αρχηγός του συγκροτήματος, Euronymous, έτριβε τα χέρια του από ικανοποίηση, αφού όπως έλεγε, πάντα ήθελε έναν τέτοιο τύπο στο γκρουπ του.

Ούτε λίγο ούτε πολύ, το τέλος του Per Yngve Ohlin ήταν προδιαγεγραμμένο. Στις 8 Απριλίου 1991, ο Euronymous, βρήκε τον Dead νεκρό με κομμένες τις φλέβες του και τα μυαλά του τιναγμένα στον αέρα από το πεσμένο δίπλα στο πτώμα του, κυνηγετικό όπλο. Στο αποχαιρετιστήριο γράμμα του ο Dead απλώς ζητούσε συγγνώμη για το αίμα, αλλά και για την χρήση του όπλου εντός του καταλύματος, άλλα όπως είπε, ήταν ανάγκη να το χρησιμοποιήσει αφού το μαχαίρι δεν ήταν αρκετό για να ολοκληρώσει την δουλειά…

Αύριο η συνέχεια της ιστορίας, αφού την σκυτάλη πλέον παίρνει ο Euronymous..