Ζούμε σε μια κοινωνία υποκρισίας. Ανεπίσημα ξέρουμε πολλά και επίσημα δεν ξέρουμε τίποτα. Αρεσκόμαστε στην γκρίνια και στις διαμαρτυρίες, αλλά ο "κολιός στο ξύδι" δεν μπαίνει ποτέ.Στα Ζωνιανά της κρήτης παίχτηκε μια ακόμα πράξη της μεγάλης κρατικής υπερπαραγωγής. Είδαμε πρόσωπα σοκαρισμένα από το πρωτάκουστο γεγονός της παραγωγής χασίς στην χώρα μας.. Ανακαλύψαμε την αμερική και πάλι, επιδεικνύοντας μάλιστα τις απαραίτητες δόσεις πουριτανισμού που πάντα χρειάζονται σε αυτές τις περιπτώσεις..
Κι όμως κύριοι, καμιά φορά η λύση μπορεί να είναι απλή και να κρύβεται κάτω από την μύτη μας και η λύση αυτή ονομάζεται "Νομιμοποίηση".
Δεν λέει το κράτος ότι θέλει να μειώσει την φοροδιαφυγή;Το λέει! Δώστε λοιπόν ΑΦΜ στους παραγωγούς χασίς και φορολογείστε τους. Δώστε τους και ISO για εξασφάλιση της ποιότητας. Η κρητική φούντα, λένε, θεωρείται αρίστης ποιότητος. Εξασφαλίστε αυτήν την ποιότητα λοιπόν.
Ας νομιμοποιηθεί η κατοχή για προσωπική χρήση,με μέγιστο όριο κατοχής, ας πούμε τα 2 τσιγάρα. Από εκεί και πάνω θα θεωρείται λαθρεμπόριο, εκτός και αν το προϊόν συνοδεύεται από θεωρημένο δελτίο αποστολής. Ο κάτοχος της επιπλέον του επιτρεπτού ποσότητας, θα κατηγορείται για φορολογικό και όχι για ποινικό αδίκημα. Θα υπάρχουν σαφείς οικονομικές κυρώσεις και το θέμα θα λήγει εκεί. Μόνοι που θα επιτρέπεται να πουλάνε-σε λιανική- χασίς, θα είναι κάποια, ας πούμε, κόφι σοπ, επίσης με ΑΦΜ και με φορολόγηση των προϊόντων τους.
Οι παραγωγοί χασίς τώρα, θα υπάγονται στο υπουργείο γεωργίας, και θα είναι ασφαλισμένοι στον ΟΓΑ. Θα συμμετέχουν και αυτοί λοιπόν στο πονεμένο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, ενώ θα έχουν και την δυνατότητα να διεκδικήσουν κάποιες επιδοτήσεις στο μέλλον από το αρμόδιο υπουργείο.
Άκουσα επίσης ότι τα Ζωνιανά είναι το μοναδικό χωριό της ευρύτερης περιοχής στο οποίο εξακολουθούν και κατοικούν νέοι άνθρωποι. Αποκέντρωση δεν θέλουμε; Μπορούμε να την πετύχουμε. Αν κάποιοι νέοι άνθρωποι θεωρούν ότι με την καλλιέργεια δενδρυλλίων θα έχουν ένα καλύτερο μέλλον, παραμένοντας μάλιστα στον τόπο τους, μπορούμε να τους βοηθήσουμε νομιμοποιώντας το επάγγελμα τους. Είναι ένα μικρό βήμα προς την αποκέντρωση, αλλά κάτι είναι και αυτό.
Επίσης, νομιμοποιημένα ελαφρά ναρκωτικά σημαίνει μείωση της κατανάλωσης ή στην χειρότερη, σταθεροποίηση της. Να αρχίσει ξαφνικά να την πίνει ο πατέρας μου, αποκλείεται. Να πίνει περισσότερο από πριν ο Βαγγέλας, που του έχουν πέσει τα δόντια απ' τους μπάφους, και πάλι αποκλείεται. Έτσι και αλλιώς, όσο ήθελε να πίνει, έβρισκε και έπινε. Να πίνει λιγότερο όμως, κάποιος που το παράνομο του πράγματος τον εξιτάριζε, είναι πολύ πιθανό. Ο Δρ. Γκρίζλι, κάτοικος Άμστερνταμ εδώ και 3 μήνες πλέον, μου έλεγε τις προάλλες ότι έχει καπνίσει όλο και όλο ένα τσιγάρο. "Όταν τα έχεις μες στα πόδια σου, δεν σου κάνουν αίσθηση.."
Υπάρχουν βέβαια και οι γνωστοί "πουριτανοί" σελέμπριτις και δημοσιογραφίσκοι της ελληνικής κοινωνίας, οι οποίοι όταν βγαίνουν στο γυαλί, ξεχνούν ότι η μύτη τους έχει καεί από την κόκα, και μας μιλούν γεμάτοι αποστροφή και σιχαμάρα για το κακό-κακό χασίς.. Λογικό.. Μπάφους πίνει η πλέμπα και χαρά στην πλέμπα δε θέλουμε να δίνουμε. Ενώ ή κόκα που είναι μουράτη είναι μια χαρά..
Μη ξεχάσω βέβαια και τους μεγαλοδικηγόρους, που άλλο είναι να υπερασπίζονται λαμόγια για λαθρεμπόριο, και άλλο έναν αγρότη για φοροδιαφυγή.. Υπάρχει διαφορά στα μαρούλια, όπως και να το κάνουμε.
Οι πολιτικοί τέλος δε θα μπορούσαν να λείπουν από το γλέντι. Από τη μια πουλάνε ψεύτικη σιγουριά στα νοικοκυριά (λες και τα ναρκωτικά για να τα βρεις πρέπει να πας στην Κολομβία και δεν είναι, έτσι και αλλιώς, έξω από την πόρτα μας). Ενώ οδηγούν ταυτόχρονα στην περιθωριοποίηση παραγωγούς και καταναλωτές, εξασφαλίζοντας τοιουτοτρόπως τον αναγκαίο για την ύπαρξη τους κοινωνικό κατακερματισμό (πολιτική και πολιτικοί χωρίς κοινωνική διάσπαση, δεν νοείται.)
Με λίγα λόγια, ας βγάλουμε το κεφάλι μας από την άμμο.
Νομιμοποίηση τώρα.
