this is fuckin bad ass!!!

Όποιος έχει δει πιο χαρντ κόρ-μάδαφακιν-κατσίκα, ας μου το πει να το έχω υπ όψιν μου, τώρα που ετοιμάζω ένα στρατό απο κατσίκες για να κατακτήσω τον κόσμο
(Project: World Domination - Evil Plan No 2.455)

Η κατάλληλη μουσική για πήδημα

Θέλετε να δημιουργήσετε την κατάλληλη ατμόσφαιρα για πήδημα με την/τον αγαπημένη/ο σας; Η ακόλουθη λίστα είναι αυτό που σας χρειάζεται. Πατήστε το "πλέι" και ακολουθήστε τις οδηγίες:

*Σιστερς οφ Μέρσι -Για κίνκι διαθέσεις. Ξεθάψτε τα δερμάτινα και τα μαστίγια. Φορέστε όλα σας τα πίρσινγκ. Μαύρα ρούχα. Μαύρα εσώρουχα. Τα μαύρα σας περικάρπια με τα καρφιά. Επιπλέον, για τα κοριτσάκια προτείνεται μακιγιάζ σε νταρκάδικους τόνους (μοβ και μαύρο για την περίσταση). Επιδοθείτε σε βίαιο σεξ με άφθονο ξύλο και ευρηματικά μπινελίκια.

*Μάσιβ Ατακ -Για αισθησιακές και φευγάτες καταστάσεις. Ανάψτε κεράκια, αλειφθείτε με λάδι και εφαρμόστε κάθε γνωστή τεχνική ταντρικού σεξ. Αν έχετε πιει και κανένα τσιγάρο προηγουμένως θα απογειωθείτε πλήρως. Ανεξάρτητα από το ποιοι στα αλήθεια είστε, στο μυαλό σας θα βλέπετε τον Μπραντ Πιτ να πηδάει την Μόνικα Μπελούτσι.

*Τζέιμς Μπράουν -Για πορνό και φάνκι καταστάσεις. Για να μπείτε στο πετσί των πορνοστάρ των 70s και 80s. Υποδυθείτε την Traci Lords και τον Rocco Siffredi. Κορίτσια, βγάλτε τον δονητή από το συρτάρι του κομοδίνου και χρησιμοποιήστε τον επιτέλους φανερά και χωρίς τύψεις. Επιπλέον μην αρνηθείτε πρωκτικό και κατάποση στο τέλος, γιατί θα καταστρέψετε όλη την ατμόσφαιρα.
Για επιπλέον ποικιλία, καλέστε και παρέα.

*Μπάρι Γουάιτ -Κύριοι, αυτό είναι για εσάς. Φορέστε το καλό σας λευκό μπουρνούζι και κάντε εντύπωση στην παρτενέρ σας εμφανιζόμενος μέσα από υδρατμούς, κρατώντας το πούρο σας και έχοντας γεμίσει τον τόπο κεράκια. Εάν υπάρχει και ένα τζάκι να σιγόκαιει, ακόμα καλύτερα. Κάντε της ένα αισθησιακό μασάζ και πείτε της γλυκόλογα. Μετά, αλλάξτε της τα φώτα-πάντα όμως με το τακτ που αρμόζει σε έναν κύριο-.

*Τσάμικα/Καλαματιανά -Αν ζητάτε κάτι το παραδοσιακό, κάτι που να μυρίζει βαρβατίλα ανακατεμένη με θυμάρι, τότε αυτό είναι το σάουντρακ που σας ταιριάζει. Μπείτε σε ρόλους βουκολικούς και χαμένους στη λήθη του χρόνου. Απειλείστε την ότι θα την αρμέξετε σαν γελάδα. Ότι θα την κουτουπώσετε δίπλα από την γούρνα. Φροντίστε να έχετε φάει φέτα προηγουμένως και να μην έχετε πλύνει τα δόντια σας. Ρίχτε την στο πάτωμα και ακινητοποιήστε την με την γκλίτσα. Κάντε την να βελάξει σαν γίδα!

Υ.Γ. Δεν κατάφερα να δώσω αρίθμηση στις 5 υποψηφιότητες. Είναι όλες εξαιρετικές και προτείνονται για διαφορετικές διαθέσεις.

Κυκλοφόρησε

Το τεύχος Μαρτίου, τώρα στα περίπτερα, με μοναδικές αποκαλύψεις

Κατσιπροπουλο ή αρβανίτικο γεμιστό

Καθότι έρχεται τσικνοπέμπτη, ετοιμάσαμε και σας προτείνουμε μια gourmet κρεατοφαγική πρόταση για να το τσικνίσετε δεόντως.

Αρχική έμπνευση της συνταγής μας, αποτέλεσε το αμερικάνικο "Turducken", μια πολύπλοκη συνταγή, με σεβασμό στον κρεατοφάγο και τον λάτρη των πουλερικών.

Σύμφωνα με τη συνταγή αυτή, αφού αφαιρέσουμε τα κόκαλα από ένα κοτόπουλο, μια πάπια και μια γαλοπούλα, βάζουμε το κοτόπουλο μέσα στη πάπια, και τη πάπια μέσα στη γαλοπούλα.. τα όποια κενά προκύψουν τα γεμίζουμε με λουκάνικα..

αυτό μετά από 4-5 ώρες στο φούρνο μοιάζει κάπως έτσι


Ενδιαφέρον, αν μη τι άλλο....

Η συνταγή που προτείνουμε σήμερα, είναι ουσιαστικά η ελληνική παραλλαγή του turducken, και ξεκινάει με την ίδια βάση, δηλαδή με ένα turducken.
Παρόλα αυτά χρειαζόμαστε και ένα κατσίκι, ένα πρόβατο και ένα γουρούνι.

Προετοιμασία

Με τη βοήθεια ενός μεγάλου μπαλτά, ανοίγουμε τα σφαχτά μας, αφαιρούμε το σκελετό και τα εντόσθια. Κόβουμε και πετάμε το κεφάλι από το αρνί και το κατσίκι (ή τα κρατάμε για να τα μαγειρέψουμε ξεχωριστά στο μέλλον) Επίσης, κρατάμε τα εντόσθια στην άκρη.

Τοποθετούμε 2 turducken, μέσα στο κατσίκι.
Στην συνέχεια το κατσίκι μέσα στο πρόβατο
και για τέλος, το πρόβατο μέσα στο γουρούνι.

Τα εντόσθια τα ξεπλένουμε προσεκτικά, και τα τοποθετούμε σε όποια κενά έχουν προκύψει, παρέα με γλυκάδια, όπως ακριβώς δηλαδή γίνεται και στο κοκορέτσι, χωρίς όμως να χρειαστεί να πλέξουμε κανονικό κοκορέτσι..
Απλά χρησιμοποιούμε γλυκάδια και εντόσθια, για να καλύψουμε τα κενά.

Δεν ράβουμε ακόμα τα σφαχτά.

Τώρα, νομίζω ότι ακόμα και ένας ανίδεος από υψηλή μαγειρική, θα καταλαβαίνει ότι η συγκεκριμένη συνταγή θα είναι δύσκολο να ψηθεί σωστά, ενώ είναι πιθανό, ακόμα και μετά από ώρες ψησίματος, το κρέας να είναι σκληρό και ωμό.

Για αυτό το λόγο θα μαρινάρουμε το κρέας μας.


Προετοιμασία μαρινάδας

Σε μια μεγάλη μπανιέρα αδειάζουμε, 5 μπουκάλια ουίσκι, 30 λίτρα λάδι, 5 κιλά ζάχαρη, 5 κιλά αλάτι, και 2 κιλά φυσικό χυμό λεμόνι.. Επίσης βάζουμε 1 γραμμάριο σπόρων κολιανδρου (όχι παραπάνω γιατί θα πικρίσει) και 24 μπουκαλάκια Worcestershire sauce. Αν θέλουμε, προσθέτουμε στη μαρινάδα και μια ντομάτα. Ολόκληρη.

Τοποθετούμε στη μπανιέρα το κατσιπρόπουλο και το αφήνουμε εκεί για 24 ώρες να ποτίσει.

Ψήσιμο

Βγάζουμε το κατσιπρόπουλο από τη μπανιέρα, περνάμε τη σούβλα με δύναμη από μέσα και ράβουμε προσεκτικά. (Εάν κάποια γιαγιά μπορεί να το κάνει με μικρό βελονάκι, θα είναι ακόμα καλύτερα)

Η συνέχεια είναι λίγο-πολύ γνωστή.

Οι παλιοί λένε πως αν ταυτόχρονα με το σούβλισμα, ακούγονται και τσάμικα, το ψήσιμο γίνεται καλύτερα, γιατί η μουσική σε βοηθάει να κρατάς το ρυθμό.

Όπως και να χει, φροντίστε να μην είναι πολύ δυνατή η φωτιά και η σούβλα να είναι στο 1 μέτρο απόσταση, γιατί θα ψηθεί μόνο το εξωτερικό και το εσωτερικό θα μείνει ωμό. Δεν το θέλουμε αυτό

Μετά από 5 ώρες σουβλίσματος, το κατσιπρόπουλο σας είναι έτοιμο.

Τοποθετήστε το σε ένα μεγάλο τραπέζι και κόψτε το προσεκτικά σε μεγάλες φέτες.
Σερβίρετε το με πράσινη σαλάτα και λευκό κρασί.

Καλή σας όρεξη.

η νέα εποχή

Το "αφεντικό" μου (ενδιαφέρον έχει το πως προέκυψε αυτή η ονομασία, ως μετονομασία του "αφέντη" από την εποχή της σκλαβιάς) κάθε καλοκαίρι δάνειζε σε εμένα και σε όλους τους συναδέλφους μου το κότερο του για μερικές μέρες, μας παραχωρούσε επίσης το σπίτι του στη Μύκονο, στο Λονδίνο, τη Νέα Υόρκη και τη βίλα του στη Κηφισιά για να κάνουμε πάρτυ γενεθλίων. Είχαμε όλοι κλειδιά του σπιτιού του για να χρησιμοποιούμε την πισίνα και τα κλειδιά της Καγιέν του για να βγάζουμε βόλτα τις γκόμενες μας και να τις εντυπωσιάζουμε

Δεν μου κάνει εντύπωση λοιπόν τώρα, που μας μειώνει το μισθό για να μοιραστούμε και τη χασούρα, όπως τόσα χρόνια μοιραζόμασταν τα αγαθά και τα κέρδη της εταιρίας του.

Το δίκαιο και το σωστό, να λέγονται...

ΥΓ. Καλή χρονιά σε όλους!

Κυκλοφόρησε

Και αν σου κάτσει;

…

Εντάξει λιγούρια;
Πήρατε μάτι;

Ωραία..
Τώρα που έχω την προσοχή σας οφείλω να μιλήσω για το νούμερο 2 μεγαλύτερο πρόβλημα που έχω αντιμετωπίσει τον τελευταίο καιρό

ΑΙΜΟΡΡΟΪΔΕΣ

Ναι, ναι… είναι ένα σοβαρό και πανανθρώπινο πρόβλημα

Πρέπει να ναι 10 μέρες απο εκείνο το βράδυ που βγήκα σε ένα μεζεδοπολείο, ήπια περί τα 2 λίτρα κόκκινο γλυκό κρασί, έφαγα καυτερές πιπεριές τουρσί, συκωτάκια τηγανιτά, και μετά, επιστρέφοντας σπίτι έκατσα χαλαρά και περήφανος να ξεπλέξω την ζεστή κουράδα που για ώρα κεντούσα στο στομάχι μου…

Όμως, τα πράγματα, δεν εξελίχθηκαν όπως θα τα περίμενε κανείς.
Πολλές φορές έχω χρησιμοποιήσει την λέξη «λάσπη»* για να περιγράψω ένα χέσιμο μου.

(*Λάσπη είναι το χέσιμο εκείνο κατά το οποίο το σκατό βρίσκεται σε νερουλή μορφή και εκτοξεύεται με τέτοια πίεση που λερώνεται ολόκληρη η λεκάνη

Ακόμα υψηλότερου επιπέδου λάσπη, είναι εκείνη που γίνεται σε δημόσιο αποχωρητήριο, πχ στην τουαλέτα του γραφείου, στην οποία ο δράστης χέζει στεκούμενος σε ημιόρθια στάση, και λόγω της εκρηκτικής ορμής του χεσίματος, γεμίζει με υγρό σκατό το καπάκι της λεκάνης + ολόκληρος ο τοίχος γύρω του + το καζανάκι, και γενικά οτιδήποτε βρίσκεται σε ακτίνα 40 cm από το κέντρο εκτόξευσης του λασπένιου πίδακα.) 

Κλείνω την παρένθεση και συνεχίζω..

Αυτό το χέσιμο όμως, δεν μπορούσε να χαρακτηριστεί ως «λάσπη». Δεν ήταν άλλο ένα χέσιμο για το οποίο θα ένοιωθα περήφανος κοιτώντας το μετά την ολοκλήρωση του. Και φυσικά δεν ήταν ούτε το «χέσιμο-κοτρόνα», με τις ωραίες σφριγηλές, σφιχτές κουράδες που δεν σε βασανίζουν, ούτε κατά την έξοδο, ούτε κατά το σκούπισμα.

Ήταν το λεγόμενο «αίμα» .. Και το εννοώ κυριολεκτικά…
Αίμα.. Ο κώλος μου μάτωσε.
Μια αιμορροΐδα στεκόταν ανάποδα, σαν μαϊμού κρεμασμένη από δέντρο, και κοιτούσε περήφανη το νερό της λεκάνης, στάζοντας μέσα του παχιές σταγόνες αίματος.
Ήταν δε τόσο μεγάλη, που σχεδίαζε μια κόκκινη ανάγλυφη ρίγα στη κάθε κουράδα που έβγαζα.

Κάπου εδώ, νιώθοντας ένα σφίξιμο στη καρδιά για το αποτρόπαιο της περιγραφής μου αυτής σταματώ και κοιτάζω πίσω στο χρόνο.
Αν μπορούσα να γύριζα το χρόνο πίσω σε εκείνο το βράδυ, και αντί των όσων έφαγα, να έτρωγα ρόκα-παρμεζάνα και να έπινα μεταλλικό νερό, ναι, μάλλον θα το κανα…
Μάλλον….